Musimy porozmawiać o Kevinie (We Need to Talk About Kevin, 2011), 6/6

Gdzie popełniła błąd? Czy była dobrą matką? Czy to wszystko jej wina? Czy kochała za mało? Pod każdym względem to mroczny i mocny film i trzeba się przygotować, że nie będzie ławo stawić czoła czystemu złu. Zwłaszcza, że to nie jest horror, ale dramat, który rozgrywa się od czasu do czasu także na naszych oczach w realnym życiu – choć widzimy tylko finał. Tak jak ostatnio w Denver.

Powyrywane i ostre obrazy, tak jak porwana i w strzępach jest Eva, opowiadają historię o macierzyństwie, odpowiedzialności, wyrzutach sumienia, potępieniu i ostracyzmie. Zło w czystej postaci rodzi się na naszych oczach, a i tak nie wiemy skąd się wzięło. I nie znajdziemy w tym filmie jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, jaka jest jego geneza. Jak można żyć z czymś takim w głowie i sercu? Można, choć jest to koszmar. Po raz kolejny Tilda Swinton (Eva) pokazała mistrzostwo. Także młody Ezra Miller (Kevin) zbudował postać psychopatycznego nastolatka w taki sposób, że ciarki przechodzą po plecach.
Doskonałe zdjęcia.
Polecam ten film, choć uprzedzam, że nie jest dla każdego, a po obejrzeniu na długo zostanie w naszej głowie.
Zdjęcie – źródło: www.weneedtotalkaboutkevin.co.uk
Ciekawostki:
1. Film można było obejrzeć między innymi w ramach festiwalu Nowe Horyzonty 2012

Ściąga*
Tilda Swinton: Jestem miłością (2009), Tajne przez poufne (2008), Ciekawy przypadek Benjamina Buttona (2008), Michael Clyton (2007), Przypadek Stephanie Daley (2006), Constantine (2005), Broken Flowers (2005), Młody Adam (2003), Adaptacja (2002)
Ezra Miller: City Island (2009)
John C. Reilly: Rzeź (2011), Chłopak do towarzystwa (2010), Aviator (2004), Anger Management (2003), Gangi Nowego Jorku (2002), Godziny 2002), Życiowe rozterki (2002), Chicago (2002), Gniew oceanu (200), Co gryzie Gilberta Grape’a (1992)
*wymieniam tylko te filmy, które widziałam